هفت نوع رنج در زندگی بشر

2. عمیق ترین نوع رنج ها

رنج‌های انسانهای دیگر و همنوعان خودمان است. وقتی انسانهای دیگر را دستخوش رنج می بینیم با آنها احساس نوعی هم‌سرشتی و هم‌سرنوشتی می‌کنیم و از رنج آنان، رنج می‌بریم، چه از رنجهایی که در ناحیه جسم انسانها پدید می‌آیند، چه از رنجهایی که در ناحیه ذهن انسانهای دیگر پدید می‌آیند، چه از رنجهایی که در ناحیه روان انسانهای دیگر پدید می‌آیند و چه از رنجهایی که در ناحیه ارتباطات اجتماعی انسانهای دیگر پدید می‌آیند.

1. وقتی می‌بینیم همنوعان ما، مورد ظلم واقع می‌شوند.این غیر از شِق قبلی است. در شق قبل، ظلمی در کار نیست، اما در این نوع سوم، من رنج می‌برم از ستم و بیدادی که بر آ نها می‌رود و این ستم و بیداد،کم وکیفِ زندگیشان را تحت تأثیر قرار میدهد.
2. وقتی که احساس می‌کنم به خودم ظلم می‌شود. به نظر من درد و رنجی که آدم از ظلم به دیگران می‌برد، بیشتر از درد و رنجی است که از ظلم به خودش می‌برد. وقتی کسی به خودم سیلی بزند رنج می‌برم، ولی وقتی می‌بینم کسی به شما سیلی می‌زند واقعاً، بیشتر رنج می‌برم.
3.  درد و رنجی است که از بلایای طبیعی و حوادث زندگی می‌بریم، مثل زلزله، سیل و بیماریهای همه گیر و امثالهم. اینها همیشه همراه با فقدان‌اند.در این بلایا یا فقدان عزیزانمان یا فقدان ارتباطاتمان را تجربه می‌کنیم و یا حتی، در نازلترین صورتش، گاهی اوقات، فقدان مادیات زندگیمان را تجربه می کنیم.
4.  ناخوشایندهای سلیقه‌ای در زندگی ما پیش می‌آید. مثلاً فرض کنید من انسان متدینی هستم و از سبک زندگی بی‌تدینها ممکن است رنج ببرم و یا آدم بی‌تدینی هستم و از سبک زندگی متدینها ممکن است رنج ببرم. یا مثلاً، من موسیقی سنتی دوست دارم، آنوقت از این رنج می‌برم که دخترم دائم موسیقی پاپ گوش میدهد. دختر من هم از این رنج می‌برد که من دائماً موسیقی سنتی گوش میکنم.
5.  رنج از درد جسمانی خودمان است، مثلاً رنج از دندان درد، رنج از سوختگی بدن.